Hoe lang lees jij al mee hier? De blog bestaat 9 jaar deze maand. Ik ga dankbaar en vol inspiratie het 10e blogjaar in. Dankbaar voor alle lezers en volgers. Fijn dat jullie er zijn. Als je een van de mensen bent die al wat langer mee leest, kun je je wellicht herinneren dat ik 4 jaar geleden voor het eerst ging kamperen. Als Tropenkind vond ik dat een nogal memorabel moment en uiteraard beschreef ik die ervaringen in geuren en kleuren. Als groene mama en klimaatactivist domesticus wist ik dat dit voorlopig de manier van zo milieubewust mogelijk reizen en vakantie vieren is. We zijn nu 4 jaar en heel wat kampeerervaring verder. Hoogste tijd voor een update. Want wordt het makkelijker? Wordt het leuker? Want tof, die groene idealen, maar word ik er ook gelukkig van? En hoe zit dat met de kinderen? En alleen kamperen na de scheiding? En die tent? En… Je leest het allemaal in deze blog!
Ach ja, laat ik maar meteen met de deur in huis – of met de ritsflap in tent – vallen. Kamperen is fantastisch. Ik ben helemaal om. Ik snap iedereen die ervan houdt nu. Ik ben er lyrisch enthousiast over. Ik word er intens gelukkig van. Ik vertel het maar aan iedereen die het wil horen. Ik luister graag naar de kampeerervaringen van anderen. Ik wissel camping tips uit met iedereen die ze heeft en wil. Kortom, ik ben kampeer fan.
Had ik dit 5 jaar geleden gedacht? Nee. Vier jaar geleden – ik heb de blog “Een Tropenkind gaat voor het eerst kamperen” nog maar een keer gelezen – begon ik het voorzichtig te vermoeden.
Het tweede kampeerjaar, wat ook gelijk het eerste jaar als alleenstaande moeder was, ging ik er langzaam in geloven. En sinds vorig jaar, maar zeker dit kampeerjaar, zit ik er echt op. Dat merk ik aan een paar dingen.
- Ik schep tegenwoordig op over hoe snel ik onze tent – die 3 bij 6 meter is – helemaal in mijn eentje kan opzetten, in 45 minuten tijd. Ja! Maar echt. Ik ben daar intens trots op (daarom staat ‘ ie ook op nummer 1). Behalve dat het nogal noodzakelijk is dat je je eigen tent kunt opzetten als je alleenstaande ouder bent, geeft het ook echt een zalig gevoel. Ik leer onze tent ieder jaar beter kennen. Ik ken alle ins & outs, trucjes, vakjes, handigheden en ga ieder jaar meer van onze tent houden. En, ik doe het zonder stress en met een dikke glimlach op mijn gezicht.
- Ik ben een soort non stop gelukkig als ik aan het kamperen ben. Ik ben over het algemeen best gelukkig de afgelopen jaren. En daar ben ik intens dankbaar voor. Ik werk er ook hard voor. Maar sommige dingen heb je niet in de hand, zijn niet maakbaar, etc. Maar als ik aan het kamperen ben, als ik de hele dag buiten ben, ben ik een soort next level gelukkig. Bijna de hele tijd. De kwaliteit van leven komt op een hoger niveau. En blijft daar. Gedurende de hele periode dat ik in die tent vertoef, al dan niet met mijn kroost. Natuurlijk is het feit dat ik in de mooie zomermaanden kampeer – en ik intens goed ga op warm, zonnig weer, lange, lichte dagen en groen GROEN! overal om me heen – daar een essentieel onderdeel van. Ook het hebben van minder deadlines, verantwoordelijkheden en dagelijkse stressoren van school runs, huishouden en Regel Zaken Des Levens draagt bij aan een algemeen gevoel van geluk en tevredenheid. Maar dat buiten leven, dat in de natuur zijn de hele tijd, oef, dat is echt intense rijkdom.
- Ik ga goed op onze kampeer routines, hou van alle kampeer ritueeltjes en geniet van het hele kneuterleven, kneuterkoken, kneuteren an sich. Ik voel rust als ik kampeer. Zowel met de kids als met mijn lief.
- Ik ben een soort kampeer-nerd aan het worden, met lijstjes van plekken waar ik wil kamperen, spulletjes die een waardevolle toevoeging zouden zijn aan onze kampeeruitrusting – ik ga deze herfst een kast bouwen in onze schuur waar ik onze kampeerspullen netjes en goed verzorgd kan opruimen en bewaren.
Goed, en dan zijn er die kinderen
Die kinderen op de camping. Mijn kinderen wel te verstaan. Want daar is een aparte categorie gelukzaligheid aan verbonden. Mijn dochters genieten zo intens van het kamperen. Mijn oudste vond het vanaf het begin al fijn, maar is sinds vorig jaar net zo’n fanaat als ik. Die geniet zo van de vrijheid – ze is van 8 uur ‘s ochtends tot 9 uur ‘s avonds non stop aan het spelen buiten met haar vriendinnen. Waar we vorig jaar nog op een wat grotere natuurcamping stonden, waardoor ik het lastig vond om haar ook echt alle vrijheid te bieden waar ze naar verlangde, stonden we dit jaar op de voor ons perfecte, kleinschalige natuurcamping. Die vrijheid, het spelen met haar vriendinnen, het banjeren in de natuur, het buiten zijn – daar gaat ze intens goed op. Mijn jongste zit nog wat meer aan mij vast, maar kwam deze zomer ook flink los. Ze maakte haar eerste campingvriendinnetjes, speelde heel veel buiten, ik was haar af en toe ook “kwijt” en ze genoot enorm. Ik had zelfs momenten dat ik dacht “uh, oké, ik moet eigenlijk ook even vriendinnetjes gaan maken, want ik ben helemaal alleen nu”.
En daar komt dat Tropenkind in mij weer naar boven: ik vind die vrijheid die mijn dochters voelen en hebben op de camping – die veiligheid waarbinnen dat kan bestaan, de natuur waarin dat mag ontplooien – een enorme rijkdom. Dat is het soort rijkdom waar ik naar op zoek ben. Niet de materiële rijkdom (hoewel een goede tent wel ook echt essentieel is en een fijn camping keukentje mij heel blij maakt en goede slaapmatjes (daarover later meer) echt een wereld van verschil maken), maar die veiligheid, vrijheid en natuur. Dat ervaar ik als iets onbetaalbaars wat ik mijn dochters kan geven in dit kampeer avontuur.
Groene bonus
En dit staat dus nog allemaal los van waar het mee begon! Dat ik milieuvriendelijker en duurzamer op vakantie wilde met mijn kinderen! Dus dat is nog eens een dikke vette groene bonus: we hebben al 8 jaar niet gevlogen, compenseren onze CO2 uitstoot van de autoritjes (via TreesforAll – tip!), gebruiken onze tent nu 4 jaar en hij is nog helemaal perfect, koken iedere dag veganistisch op de camping, bezoeken natuurcampings en doen activiteiten in de natuur die niet of nauwelijks milieubelastend zijn.
Mijn favoriete ontbijtje op de camping dit jaar:
Ik wil niet alleen maar op mijn groene trompet blazen deze blog, want ik investeer wel degelijk in nieuwe spullen voor onze kampeeravonturen. We begonnen dit proces met onze geliefde Coleman tent (nog steeds een immense aanrader) en een gasstelletje. Inmiddels is daar de afgelopen jaren bijgekomen (allemaal ook van Coleman): slaapzakken (heel fijn en warm), een koelbox (heel ruim en blijft lang koud), een inklapbaar keukentje (echt een cadeau aan mezelf, want ik geniet zo intens van koken op de camping), tafel met stoelen (zulke goede kwaliteit dat ik ze de rest van de zomer in de tuin gebruik) en dan sinds dit jaar ook…. Slaapmatjes. En daar moet ik even een aparte alinea aan wijden.
Bekijk alle producten van Coleman hier:
De ode aan onze Coleman slaapmatjes
Want, ooo goede slaapmatjes maken echt het verschil tussen goede nachten (en dus goede dagen) en brakke nachten (en dus uitdagendere dagen). Wij hebben sinds deze zomer de slaapmatjes van Coleman en die zijn de allerbeste waar ik ooit op heb gelegen. Ze zijn 12 cm dik, je kunt ze harder of zachter maken (ik slaap thuis op een hard matras en dat vind ik fijn.) Met dit matje heb ik bijna het gevoel alsof ik op mijn matras thuis slaap. Zonder overdrijven. Het heeft zo’n grote bijdrage geleverd aan mijn plezier in kamperen. Want als je slecht slaapt, ziet de wereld er gewoon echt anders uit en zijn de dagelijkse dingen een stuk moeilijker. Dus als je in iets wilt investeren voor je kampeer uitrusting, zou ik zeker voor goede slaapmatjes gaan. Wij hebben de Coleman Supercomfort 12.0 slaapmatjes en die kan ik 100% aanbevelen. Ze zijn self inflating (beetje zoals mijn ego nadat ik de tent had opgezet in mijn eentje deze zomer. Had ik al gezegd dat ik dat in 45 minuten had gedaan?) en daarna kun je ze bij blazen naar behoefte.
Gaat er ook wel eens wat mis bij de groene mama?
Ja natuurlijk. Hoewel dat opzetten echt soepel ging, vond ik het afbreken wel lastiger. Ik heb in de handelingen de smaak helemaal te pakken: ik heb regelmatig met nat weer moeten inpakken en dan thuis weer moeten uitpakken en inpakken. Daardoor leer je je tent super goed kennen en verzorgen, wat heel fijn is. Maar als je van een camping af gaat, zit er wat meer tijdsdruk op. Dus toen ben ik wel even uit mijn slof geschoten tegen mijn kroost. Want die wilden natuurlijk heel graag nog zoveel mogelijk spelen met hun lieve camping vriendinnen. Daar zag ik genoeg reden in om mezelf even heel zielig te voelen (“ik moet ook echt alles alleen doen!”). Maar goed, ik heb mijn excuses aangeboden, uitgelegd dat ik het een beetje spannend vond, het kroost geknuffeld en later konden we er ook wel even om lachen. Toen ik het huilend aan mijn vriend opbiechtte zei hij: “Ach joh, ik zet dat altijd op de to do lijst bij het kamperen! Slaapmatjes laten leeglopen, tassen inpakken, boos worden op mijn kinderen, tent afbreken…”
Ons wensenlijstje
Je moet wat te leren en te wensen over houden zullen we maar denken. En dat brengt me gelijk op wat ik nog wens voor mijn kampeer-nerd-lijstje. Want ja, ik heb wensen. Qua plekken en locaties – ik wil voorlopig nog met de meiden mooie plekjes in Nederland opzoeken, maar op een gegeven moment wil ik heel graag met ze naar Frankrijk. Vorig jaar ben ik met mijn vriend gaan kamperen in de Vogezen en deze zomer zijn we samen naar Slovenië geweest, wat zo mooi was dat ik huilend weg reed van de camping. Ik hoop mijn meiden op een dag ook zulke mooie plekken in Europa te kunnen laten zien.
Maar ik heb dus ook wat materiële wensen voor ons volgende kampeerseizoen (van dat woord alleen al krijg ik er zin in!). Ik wil heel graag een luifel! Zodat we nog meer buitenruimte kunnen creëren, ook als het regent of miezert of (kan dat?) te zonnig is. Ook ben ik klaar voor onze eigen elektriciteitskabel – want nu leen ik die steeds op de camping. En tot slot zijn de meiden en ik al een ruim een jaar aan het oefenen en peinzen over een sup of kano. We lenen momenteel een sup van een vriendin en dat is een feest en zeker een optie om zelf in te gaan investeren. Maar ik zag ook opblaasbare kano’s op de website van Coleman waar ik instant verliefd op werd. Dus, wordt vervolgd!
Ad – in samenwerking