Op woensdagmiddag is de lucht boven het duin nog wit. Donderdag na het eten blijkt iemand er drie meeuwen bij te hebben geschilderd. Naast het doek ligt een briefje. ‘De zee is voor jou.’ Zo kun je samen aan één schilderij werken, ook als de een na school tijd heeft en de ander pas als de keuken is opgeruimd. Het doek blijft liggen en ieder schildert wanneer het uitkomt.
Kies een doek waarop meer dan één hand welkom is
Bij schilderen op nummer hoort elk vakje op het doek bij een kleur. Voor een gedeeld project wil je een afbeelding met grote én kleine vakjes. Denk aan een vuurtoren met een brede strook zee, een paar ramen en een smalle lichtbundel. Wie graag rustig kleur aanbrengt, kan meteen beginnen aan de zee. Wie van details houdt, heeft aan de ramen genoeg.
Bekijk bij het kiezen van schilderpakketten met genummerde verfpotjes vooral de verdeling van het beeld. Een bos vol blaadjes kan op de foto eenvoudig ogen, terwijl bijna ieder vakje op het doek klein is. Kies liever één afbeelding waar jullie allebei iets in zien. Nieuwsgierig naar de vuurtoren? Laat je kind dan zelf bepalen welk stukje het liefst als eerste kleur krijgt. Kijk ook naar de leeftijdsaanduiding op het pakket.
Geef het penseel door met één briefje
Leg naast het doek een strook papier. Wie klaar is, schrijft de plek, het kleurnummer en één open keuze op. ‘Rechts van de vuurtoren is 8 nog nat. De wolk erboven mag je doen als je zin hebt.’ Zo is meteen duidelijk waar je verder kunt en welk stukje nog moet drogen. Een pijl op de papieren voorbeeldkaart werkt ook als schrijven meer gedoe is dan schilderen.
Spreek af dat jullie elkaars vakjes laten zoals ze zijn. Zie je een streepje over de lijn? Vraag eerst of de ander het wil laten zitten. Als jullie het allebei willen bijwerken, wacht dan tot de verf droog is en werk met een dun laagje van de juiste kleur. Een klein streepje dat op tafelhoogte enorm lijkt, valt soms al weg zodra je rechtop gaat staan.
Maak het makkelijk om aan te schuiven
Een stevig stuk karton kan dienen als onderlegger voor een klein doek. Voor een groter doek werkt een stevige plaat die je met twee handen kunt verplaatsen. Laat natte verf vrij aan de lucht drogen en berg het doek daarna plat op, met de beschilderde kant naar boven. Zet een oud schoteltje klaar voor de penselen. Laat wie stopt de gebruikte potjes sluiten en het penseel uitspoelen. Dan treft de volgende geen uitgedroogd puntje aan.
Een uitnodiging werkt hier beter dan een beurtenschema. Bij schermarm opvoeden helpt het om zelf af en toe voor te doen hoe je aan een activiteit begint. Dat kan heel klein. Schilder één vlakje terwijl je kind erbij zit en vraag of het de volgende kleur wil aanwijzen. Wie alleen het juiste potje wil zoeken of de voorbeeldkaart vasthoudt, heeft ook meegedaan. En als niemand vandaag wil schilderen, wacht de vuurtoren gewoon tot morgen.
Laat ruimte voor een eigen vondst
Op een gegeven moment wil iemand een geel raam waar volgens de kaart een blauw raam hoort. Spreek van tevoren af waar je zoiets kunt proberen. Een klein, los vakje aan de rand is makkelijker te overzien dan een vlak in het midden van een rij bijna identieke kleuren. Test de kleur op een stukje karton en houd dat eerst naast het doek. Voor een vogel die nog ontbreekt, kun je wachten tot de lucht droog is en dan met een dun penseel twee korte boogjes zetten.
Ook met een tiener kan zo’n klein eigen detail de reden zijn om tóch even te gaan zitten. Het Nederlands Jeugdinstituut geeft meer ideeën om ook met oudere kinderen samen iets speels te doen. Je kunt die ruimte heel letterlijk maken. Laat iedereen op een losse strook karton een stip van een favoriete kleur zetten en bewaar de strook bij de voorbeeldkaart.
Als het af is, schrijf je op de achterkant wie welk deel heeft geschilderd. Misschien blijkt dan dat de meeuwen van opa zijn, die op donderdag op bezoek was, en dat niemand meer weet wie de vuurtoren heeft gedaan. De kaart vertelt welk nummer bij welk potje hoort. Het briefje vertelt wie er die week allemaal even aan tafel zat.
Advertentie
