Ik besluit het dure flesje toch maar even uit de bakfiets te halen en mee naar binnen te nemen. Omdat ik mijn ene hand nodig heb om mijn dochters weg en veilig te houden van de drukke busstraat en mijn andere hand de plastic fles HG omklemt, heb ik geen hand vrij om mijn rugzak open te maken. Dus zo loop ik met de meest chemische troep die ik in jaren heb gekocht de biologische winkel binnen om biologische, veganistische, non UPF, vrij van geraffineerde suikers, microplasticvrije boodschappen te halen zodat mijn kinderen zonder toxische shit in hun lijf kunnen opgroeien. Ik schiet in de lach. Mijn dochters kijken me vragend aan. “Niks koekies” zeg ik terwijl ik, eenmaal veilig binnen, de badkamer anti-schimmel spray wegstop en op de onbesproken groenten afstap. “Ik leg het straks wel uit”.
Klimaatactivist domesticus
Als je gaat scheiden leer je ontzettend veel over jezelf. Je komt los uit een soort kluwen wol en ontdekt steeds beter welke draad nu eigenlijk bij jou hoort en wat bij de ander. Ik heb opnieuw ontdekt wat ook alweer mijn hobby’s en passies zijn en daar ook een aantal nieuwe aan toegevoegd. Veel normen en waarden – zoals mijn leven als klimaatactivist domesticus en het daarbij behorende groene ouderschap en plantaardige eten – zijn gebleven. En andere overtuigingen heb ik langzaam maar zeker van me afgeschud. Allemaal super waardevolle en positieve lessen. Maar. Scheiden heeft me ook laten zien waar ik allemaal nog niet zo goed in ben. Zoals de vuilnisbak op tijd buiten zetten en weer binnen halen. Consequent tegen de kinderen zijn over opruimen. En, het huis goed schoon houden. En dat laatste heeft me hier gebracht. Bij de broodafdeling van de biologische winkel, terwijl ik een biologisch dynamisch desem volkoren brood pak – speciaal geselecteerd op de minimale hoeveelheid ingrediënten – terwijl er een chemische bom brandt in mijn rugzak. Hoe heb ik het zover laten komen? Niet mijn allerbeste groene-mama-moment dit. Een beetje verbitterd denk ik aan het uberschone huis van mijn ex, dat sinds mijn vertrek natuurlijk nóg schoner is.
Chemische badkamer bom
Wat voor complexe gevoelens dat ook oplevert, het is tijdelijk. Als ik thuiskom in mijn nieuw opgebouwde nestje, voel ik gelijk hoeveel meer dit huis bij mij past en hoe zeer ik me er thuis voel. Maar dat neemt niet weg dat ik een probleem heb gecreëerd. Met het laatste beetje groene hoop probeer ik eerst alles nog één keer milieuvriendelijk te doen. Terwijl mijn jongste dochter op haar kamertje met haar paardjes speelt en mijn oudste ligt te lezen in Jan, Jans en de kinderen, ga ik alle ecologisch verantwoorde opties nog een keer af. Ik gooi groene zeep, baking soda, schoonmaakazijn, Ecover, Seepje, daarna ook nog maar gewone soda en wc reiniger tegen de voegen tussen de muur en vloer van de douche. Ik laat alles intrekken en schrob met mijn plastic vrije borstels tot ik moet concluderen: dit gaat ‘m niet worden. Als ik na een uur verwoest en verwilderd de badkamer uitkom, kijken mijn dochters mij verwachtingsvol aan. “Ik heb echt alles geprobeerd, maar het gaat niet weg” zeg ik teleurgesteld. “Arme mama” zegt mijn oudste, altijd klaar om mijn kant te kiezen. Ook al is het mijn eigen schuld: ik heb te lang gewacht, ik heb niet consequent de badkamer drooggehouden en gelucht, ik heb te weinig schoongemaakt. Ik zal die chemische bom moeten loslaten op de consequenties.
Drastische maatregelen
Even later, terwijl ik de biologische groenten sta te snijden voor onze tweewekelijkse vegan meal prep, spreek ik een berichtje in bij mijn zus. In deze “podcasts” houden we elkaar op de hoogte van onze levens, lieven en lijden. In een poging mijn geweten verder te reinigen zeg ik weer “Ik heb echt alles geprobeerd”, terwijl ik dondersgoed weet dat het probleem niet zit in wat ik wel heb gedaan, maar juist in wat ik niet heb gedaan, namelijk mijn badkamer consequent schoon- en drooghouden. Een groot deel van een groen huishouden is dat: onderhoud. Je huis is een levend organisme, net als je lichaam. Als je de boel niet onderhoudt, zijn er na verloop van tijd drastische maatregelen nodig.
The badkamer keeps the score
Hetzelfde geldt voor als je ongezond eet, niet sport, rookt, alcohol drinkt, teveel stress hebt, te weinig slaapt: in het begin zul je misschien niet direct merken dat er iets mis gaat in de processen in je lichaam. Maar na verloop van tijd krijg je de rekening gepresenteerd. En hoe langer je wacht, hoe heftiger, tijdrovender en invasiever het ingrijpen, behandelen en oplossen wordt. The body keeps the score. En natuurlijk kunnen er ook ondanks goede zorg voor je lijf ernstige ziekten of ongelukken ontstaan. Maar je kunt wel je uiterste best doen om op natuurlijke wijze gezond, gelukkig en fit te blijven en onnatuurlijk ingrijpen te voorkomen. Mijn badkamer was weer even een goede reminder dat dit niet alleen geldt voor onze lichamen, maar ook voor ons huis. Dat is beter voor de planeet, het aquatisch leven, onze longen… The badkamer keeps the score. Lesson learned, de HG kan de kast weer in. En vanaf nu houd ik me weer braaf aan (groen) onderhoud.
